Empati

Kalça kırığım sayesinde son zamanlarda çok fazla kitap okuma fırsatı buluyorum. Eskiden “Bebeğim var, kendime vakit ayıramıyorum” cümlesini sık kullanacağımı zannederken, şimdi yatarak yapılabilecek her türlü hobiyi gerçekleştirebiliyorum. (İlk kez muhterem kırığım için iyi mi konuştum ne:P) Son okuduğum kitap bitince ve verdiğim sipariş henüz gelmeyince, okuduğum önceki kitapları karıştırmaya başladım. Raflardan birinde Adam Fawer’in Empati’sini gördüm. Bu kitapla aramda garip bir husumet var. Bu kitabı geçen yıl büyük bir hevesle almış ve yarısına kadar okumuşken, ablamın eşinin kalp krizi geçirip hayatını kaybettiği haberini aldım. Babamın kaybından sonra, kendisi benim için abiden öte baba olmuştu(Nurlar içinde yatsın). Büyük bir üzüntü ve acıyla İstanbul’a geri döndüğümde o sıralar yaptığım her şeyi yarım bıraktım. Sanırım o kötü anları tekrar yaşamamak içindi okuduğum kitaptan, izlediğim diziden, çok sık dinlediğim albümden vazgeçmem…